ರಾಮಾಯಣ ಹಕ್ಕಿನೋಟ-೩೭ A Bird's-eye view of Ramayana : 37

 ಶ್ರೀರಾಮಾಯನಮ:

ರಾಮಾಯಣ ಹಕ್ಕಿನೋಟ-೩೭

ಕೈಕೇಯಿಯ ಎರಡನೇ ವರ ಮೊದಲು ಕೈಗೂಡಿತು.ಆ ವರ ಆಕೆಯ ಪಾಲಿಗೆ ಶಾಪಗಳ ಪಾಪಗಳ ಕೆಸರ ಹೊಂಡವೇ ಆಯಿತು!!

ರಾಮನ ಕರ್ತವ್ಯ,ಸೀತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣರ ಇಚ್ಛೆಗಳು ರಥದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.ಕೈಕೇಯಿ ಮಂಥರೆಯರನ್ನುಳಿದು ಅಯೋಧ್ಯಾ ನಗರವಾಸಿಗಳ,ರಾಮಾಭಿಮಾನಿಗಳ ಶೋಕದ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಲು ರಾಮನು ಸುಮಂತ್ರನಲ್ಲಿ ರಥವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಹೇಳಿದರೆ ಕೌಸಲ್ಯೆ ದಶರಥಾದಿಗಳು,ಪುರಜನರು ಅವನಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ರಥ ನಡೆಸಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಂತ್ರ! ಕೊನೆಗೂ ರಾಮಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ.ಹಿಂಬಾಲಿಸಲಾಗದವರು ನಿಂತಲ್ಲೇ ರಾಮನಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಬಂದು ಶಾರೀರಕವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದರೆ, ಬಲಾಢ್ಯರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದರು.

ಮರಳಿ ಬರುವವರನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ದೂರ ಹಿಂಬಾಲಿಸ ಬಾರದು -ಎನ್ನುವ ಸಚಿವರ ಸಲಹೆಯನ್ನು ದಶರಥ ಕೌಸಲ್ಯೆಯರು ಪಾಲಿಸಿದರು.

ಪೂರ್ಣ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಶೋಕಗ್ರಹಣ ಬಡಿಯಿತು.

ಬಪ್ಪದು ತಪ್ಪ,

ಬಗೆಯದ್ದು ಸಿಕ್ಕ-

ಹಿರಿಮಾತು ನಿಜವಾಯಿತು.

ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ತಾಯಿ ಸುಮಿತ್ರೆಯು ಹೇಳಿದ ಎರಡು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸದಿದ್ದರೆ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಾನು  ಮಾಡುವ ಅಪಚಾರವಾದೀತು..

•ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನುರಕ್ತನಾಗಿರುವ ನೀನು ವನವಾಸಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವೆ.

• ಶ್ರೀರಾಮ ಸೀತೆಯರ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಜಾಗರೂಕನಾಗಿರಬೇಡ

•ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನೇ ತಂದೆ ದಶರಥನೆಂದು ಭಾವಿಸು,ಅತ್ತಿಗೆ ಸೀತೆಯನ್ನೇ ನಾನೆಂದು(ತಾಯಿಯೆಂದು) ಭಾವಿಸು.

•ಅರಣ್ಯವನ್ನೇ ಅಯೋಧ್ಯೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸು.

ರಾಮನಿಗೆ-

•ಹೋಗಿ ಬಾ ರಾಮ.ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ.

ಗಮನಿಸಿ-ಮಗನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವಾಗ 'ಶ್ರೀರಾಮ',ರಾಮನಿಗೇ ಹೇಳುವಾಗ 'ರಾಮ'!

ರಾಮನಿಗೆ ಸೀತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣರು

ಸೀತೆಗೆ ರಾಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣರು

ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ರಾಮ ಸೀತೆಯರು

ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು..

ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು

"ಊರ್ಮಿಳೆ"ಯನ್ನು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಬಿಟ್ಟರು ಅಲ್ಲವೇ!?!

"ಊರ್ಮಿಳಾ ದೇವೀ" ನೀನು ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸುಪ್ತಗಂಗೆ! 

ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನಸಿದರೆ ಸಾಕು ನಾವು ಪಾವನರು!

ನಮನಗಳು ತಾಯೀ.

Om ShriRamaya Namaha: 37

A Bird's-eye view of Ramayana  : 37

The second boon of Kaikeyee got accomplished first. But her boon turned into the mud pool of curses for her. The duty of Rama ,the wishes of Seetha and Lakshmana were moving forward in the chariot. Rama could see and hear the words of sorrow, grief and lamentation of the inhabitants of Ayodhya, well-wishers  and his followers which had reached the sky .The entire Ayodhya wept for Rama except Manthare and Kaikeyee. Rama told Sumantra to drive the chariot fast as he was unable to see his people mourning. But Kausalya ,Dhasharatha and the subjects asked Sumantra to go slowly which put Sumantra in a fix .But eventually he followed the command of Rama and moved fast. Those who could not keep up with the chariot, circumambulated Rama in the place where they were standing and came back with a heavy heart by leaving their mind and soul with Rama. The people who were physically fit ,followed Rama as far as they could. 

Dhasharatha and Kausalya followed the advice of the minister who stated that " The people who come back ,should not be followed too far'.

The entire Ayodhya was enveloped by the dark clouds of grief. 

What is meant to come will never fail to come.

If it is not meant for you  ,then it will never be gained. 

The great words became true.

A few things that Sumitra adviced Lakshmana before he was leaving for the forest must be mentioned here or else it would be an insult to the character that was created by Valmiki Maharshi. 

• She stated that Lakshmana was one among the virtuous men and he was created by Brahma for the purpose of exile itself. 

• She advised him to be vigilant and not be irresponsible during the time of the exile and to safeguard Rama and Seetha.

• Lakshmana was told to see his father Dhasharatha in Rama and Sumitra in Seetha.

• To assume the forest as Ayodhya. 

• She blessed Rama all the prosperity. 

Observe 

• Sumitra addressed Rama as 'ShriRama ' while advising Lakshmana. 

• She addressed Rama as' Rama ' when she was talking with him.

For Rama, Seetha and Lakshmana, 

For Seetha, Rama and Lakshmana, 

For Lakshmana, Rama and Seetha 

Valmiki Maharshi...

Valmiki Maharshi left Urmila for all of us!

'Urmila devi ' is 'SuptaGanga '(a latent river Ganga ) who is flowing in the Ramayana. 

She deserves all the respect. 🙏